Πέμπτη 6 Δεκεμβρίου 2012
Βίος Αγίου Νικολάου
Ο Άγιος Νικόλαος γεννήθηκε τον 3ο αιώνα μ.Χ. στα Πάταρα της Λυκίας, από γονείς ευσεβείς και πλουσίους, την εποχή των αυτοκρατόρων Διοκλητιανου Μαξιμιανού και έτυχε επιμελημένης μόρφωσης. Όμως, σε νεαρή ηλικία έμεινε ορφανός και κληρονόμος μιας μεγάλης περιουσίας. Από πολύ νωρίς είχε αφιερωθεί στα Θεία, μετά την μετάβασή του στα Ιεροσόλυμα για να προσκυνήσει τον Τίμιο Σταυρό και τον Πανάγιο Τάφο. Όταν επέστρεψε στην πατρίδα του χειροτονήθηκε ιερέας στα Πάταρα. Στην αρχή αφιερώθηκε στον ασκητικό βίο κι έγινε ηγούμενος της Μονής Σιών στα Μύρα της Λυκίας. Όταν απεβίωσε ο τότε Αρχιεπίσκοπος Μύρων της Λυκίας, οι επίσκοποι, δια θεϊκής αποκαλύψεως, αναγόρευσαν Αρχιεπίσκοπο τον Νικόλαο.
Τρίτη 4 Δεκεμβρίου 2012
Άγιος Σάββας ο Ηγιασμενος
Άγιος Σάββας
1. Παιδική Ηλικία του Αγίου Σάββα, και αποταγή του κόσμου. Ασκητικοί αγώνες εις την Μονήν των Φλαβιανών (439-456)
Ο
Όσιος Πατήρ ημών Σάββας ο Ηγιασμένος εγεννήθη κατά το έτος 439 από της
Χριστού Γεννήσεως υπό γονέων ευσεβών και πλουσίων, του Ιωάννου και της
Σοφίας, εις την κώμην Μουταλάσκην της Καππαδοκίας. Ο πατήρ του,
στρατιωτικός ων και αναγκασθείς να μεταβή μετά της συζύγου του Σοφίας
εις την Αλεξάνδρειαν δια υπηρεσιακούς λόγους, ανέθεσε την ανατροφήν του
μικρού Σάββα εις τον εκ μητρός θείον του Ερμίαν, ότε ο Άγιος ήτο πέντε
μόλις ετών.
ΚΟΜΠΟΣΧΟΙΝΙ: «ΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΜΟΥ ΤΗΛΕΦΩΝΟ»
Τού Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση
Στην εποχή μας μόνο τα μωρά δεν έχουν κινητό τηλέφωνο.Όλοι οι άλλοι έχουν το κινητό τους και συνεχώς μιλούν και επικοινωνούν μεταξύ τους. Όπου και να βρίσκονται παίρνουν τηλέφωνο. Παντού ακούγονται ποικίλες μουσικές, που είναι επιλογή των κατόχων των τηλεφώνων. Ακόμα και μέσα στους Ιερούς Ναούς χτυπούν τηλέφωνα.
Στην εποχή μας μόνο τα μωρά δεν έχουν κινητό τηλέφωνο.Όλοι οι άλλοι έχουν το κινητό τους και συνεχώς μιλούν και επικοινωνούν μεταξύ τους. Όπου και να βρίσκονται παίρνουν τηλέφωνο. Παντού ακούγονται ποικίλες μουσικές, που είναι επιλογή των κατόχων των τηλεφώνων. Ακόμα και μέσα στους Ιερούς Ναούς χτυπούν τηλέφωνα.
Η ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ Η ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ
Ἀποτελεῖ κόσμημα τῶν μαρτύρων τοῦ 3ου αἰώνα μ.Χ. Ὁ πατέρας της ἦταν ἀπὸ τοὺς πιὸ πλούσιους εἰδωλολάτρες τῆς Ἠλιουπόλεως καὶ ὀνομαζόταν Διόσκορος.
Μοναχοκόρη
ἡ Βαρβάρα, διακρινόταν γιὰ τὴν ὀμορφιὰ τοῦ σώματός της, τὴν εὐφυΐα καὶ
σωφροσύνη της. Στὴν χριστιανικὴ πίστη κατήχησε καὶ εἵλκυσε τὴν Βαρβάρα
μία εὐσεβῆς χριστιανὴ γυναίκα. Τὴν ζωή της μέσα στὸ εἰδωλολατρικὸ
περιβάλλον ἡ Βαρβάρα περνοῦσε «ἐν πάσῃ εὐσεβείᾳ καὶ σεμνότητι». Δηλαδὴ
μὲ κάθε εὐσέβεια καὶ σεμνότητα.
Δευτέρα 3 Δεκεμβρίου 2012
Κυριακή 2 Δεκεμβρίου 2012
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ: ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ
-Πάτερ, πειράζει πού έρχομαι καθυστερημένα τήν Κυριακή στήν Εκκλησία;
-Τό ότι πηγαίνεις στήν Εκκλησία έστω καί καθυστερημένα είναι παρήγορο γιά τήν ψυχή σου αλλά είναι αρκετό; Τί θέλω νά πώ, όταν σέ καλέσει τό αφεντικό σου σέ γεύμα καί σού έχει υποσχεθεί ότι τό τραπέζι θά έχει τά καλύτερα φαγητά από τόν καλύτερο μάγειρα, εσύ θά πήγαινες στό επιδόρπιο, τήν ώρα πού θά σερβιριζόταν τό γλυκό ή θά πήγαινες από νωρίς πρίν αρχίσει τό γεύμα; Δέν θά ήταν κατ’ αρχήν προσβολή πρός τό αφεντικό σου τό ότι άργησες; Αλλά δέν θά ήταν καί κρίμα, όλα αυτά τά φαγητά πού ετοίμασαν καί γιά σένα νά μήν τά γευτείς καί νά αρκεστείς στό επιδόρπιο;
Γέροντας Πορφύριος:Στην Ορθοδοξία δεν υπάρχει απελπισία, γιατί υπάρχει ο πνευματικός
Ή
πρώτη συνάντηση με τον πατέρα Πορφύριο ήταν πολύ ήρεμη και φιλική.
Χωρίς καμιά βλοσυρότητα ή κατήφεια, πού θα μπορούσε να φανταστεί κανείς
ακούγοντας για γέροντα ασκητή.
Γαλήνιος
και συγκαταβατικός, άκουγε αιχμηρές αποκαλύψεις των εσώτατων πτυχών της
ψυχής, σαν να ήταν κοινές καθημερινές κουβέντες. Σαν να ήταν πράγματα
πού ήξερε. Με την πρώτη γνωριμία όλες οι επιφυλάξεις διαλύθηκαν. Καμία
απάνθρωπη αυστηρότητα. Μόνον φιλάδελφη αγάπη και συγχωρετικότητα.
Πράξη και Προσευχή
Είπε ο αββάς Μωυσής:
“Εάν δεν συμφωνήσει η πράξη με την προσευχή, είναι χαμένος ο κόπος σου”.
Και τον ρώτησε άλλος αδελφός:
“Και τι σημαίνει να συμφωνεί πράξη και προσευχή;”
“Σημαίνει -είπε ο Γέροντας- αυτά για τα οποία προσευχόμαστε να μας απαλλάξει ο Θεός, να μην τα κάνουμε πια.
Γιατί όταν ο άνθρωπος παραιτείται από τα θελήματά του, τότε ο Θεός γίνεται φίλος του και δέχεται την προσευχή του”
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)