ΟΤΑΝ ΗΜΟΥΝ ΝΕΟΣ...

Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός έλεγε:
Αδελφοί μου, όταν ήμουν νέος έκανα μια σκέψη λάθος. Μου φάνηκε στην αρχή, καλή και σωστή. Αργότερα όμως μετάνοιωσα πικρά!

Μου έλεγε ο λογισμός μου:
- Νέος είμαι! Ας κάνω τώρα και καμία αμαρτία. Ας χαρώ τούτο ή κι εκείνο το απογορευμένο. Δεν χάλασε ο κόσμος. Όταν θα γεράσω, κάνω και τα ενάρετα και τα καλά!

Αυτή τη σκέψη έκανα!

Και γιατί μετάνοιωσα;
Γιατί, στο μεταξύ οι αμαρτίες ρίζωσαν βαθιά μέσα μου. Και τώρα που μεγάλωσα και γερνάω, δεν μπορώ να τις αφήσω και να κάνω το καλό!
Λοιπόν, προσέχετε κι εσείς, για να μην πάθετε το ίδιο. Φυλαχθείτε. Τα καλά έργα να κάνετε κι όχι τις αμαρτίες. Αυτά τα έργα να ριζώσουν μέσα σας κι όχι οι αμαρτίες…

Όποιος από τη νεανική του ηλικία αναλαμβάνει τον αγώνα της αρετής, δε δαπανά το χρόνο του κατόπιν στο να θεραπεύει τα τραύματα, αλλ’ από το ξεκίνημά του λαμβάνει τα βραβεία.
Και στήνει τρόπαια και συνεχώς νικά και σαν άλλος Ολυμπιονίκης από νέος επευφημούμενος, προχωρεί προς το γήρας με μύρια στεφάνια στεφανωμένος την κεφαλή.


πηγη:http://www.agioritikovima.gr

ΤΟ ΜΠΑΣΤΟΥΝΙ ΤΟΥ ΆΓΙΟΥ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΚΑΙ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ

Στα Τουρκοβούνια πού μέναμε, ή τοποθεσία ήταν πολύ κατηφορική. Σηκωνόμουν πολύ πρωί, έφευγα για την εκκλησία, τον Άγιο Γεράσιμο, και γύριζα το βράδυ. Ό δρόμος έξω άπ' το σπίτι μας ήταν ένας δρόμος δύσκολος κι είχε μεγάλη κατωφέρεια. Κάποιο πρωινό έπεσα κάτω κι έσπασα το πόδι μου. Ήταν Κυριακή πρωί, δεν είχε καλά καλά ξημερώσει κι υπήρχε ησυχία. Έτσι άκουσαν τα βογγητά μου κάποιοι άνθρωποι, βγήκαν έξω κι αμέσως κάλεσαν ασθενοφόρο. Ήλθε το ασθενοφόρο, με πήγε στο νοσοκομείο. Είχα σπάσει το αριστερό μου πόδι στην κνήμη. Όλα τα κόκαλα είχαν γίνει θρύψαλα. Οι πόνοι μου ήταν αφόρητοι. Όταν μ' έφθασαν στην Πολυκλινική, με κατέβασαν άπ' το ασθενοφόρο και μ' έβαλαν σ' ένα κρεβάτι. Οι γιατροί απεφάσισαν να βάλουν το πόδι μου στο γύψο. Ό κόσμος περίμενε να λειτουργήσω. Αναγκάσθηκαν να φύγουν.

Μετά δεκαπέντε ημέρες, πού έμεινα ξάπλα στο κρεβάτι, ενώ έκανα την προσευχή μου, έριξα αυθόρμητα και μια ματιά στο πόδι μου. Βλέπω λοιπόν, με την χάρι του Θεού, ότι το πόδι μου το είχαν βάλει στραβά στο γύψο.

Τότε ζήτησα άπ' τους γιατρούς να ανοίξουν το γύψο. Ό καθηγητής, πού το έμαθε, είπε γελώντας:

— Ό παπάς αντί να κοιτάξει την εκκλησία του, για την οποία είναι αρμόδιος, θέλει εμάς να μας ελέγξει, τη στιγμή πού εμείς κάναμε τη δουλειά μας σωστά και περάσαμε το πόδι του από ακτίνες. Τι θέλει, τώρα, να μας παιδεύει;

Δεν έδειξε κανείς ενδιαφέρον. Εγώ επέμεινα να δούνε το πόδι μου. Εκείνοι τίποτα. Όποτε φέρνουν φαγητό το μεσημέρι, δεν το έφαγα, λέγοντας ότι ζητώ να με πάνε στις ακτίνες. Επιμένω να γίνει αυτό, διότι θα δέσει το πόδι μου στραβά και θα μείνει έτσι για πάντα. Ό καθηγητής έστειλε μήνυμα:

— Να κοιτάξει την ιεροσύνη του! Το πόδι του είναι καλά.

Ήλθε το βράδυ. Μου φέρανε φαγητό, πάλι δεν το έφαγα, επιμένοντας να δούνε το πόδι μου. Την άλλη μέρα το πρωί ήλθε Όλα καθηγητής και λέει θυμωμένος:

— Τι είναι αυτά, βρε παπά; Τι είναι αυτά, να μας παιδεύεις εδώ πέρα;

ΚΑΘΕ ΠΟΤΕ ΝΑ ΚΟΙΝΩΝΟΥΜΕ;

Του Αγίου Ιωάννου, του Χρυσοστόμου
Πολλοί κοινωνούν μία φορά το χρόνο, άλλοι δύο φορές, άλλοι περισσότερες. Ποιούς απ’ αυτούς θα επιδοκιμάσουμε; Όσους μια φορά, όσους πολλές η όσους λίγες φορές μεταλαμβάνουν;

Ούτε τους μία ούτε τους πολλούς ούτε τους λίγες, μα εκείνους που πλησιάζουν στο Άγιο Ποτήριο με καρδιά αγνή, με βίο ανεπίληπτο. Αυτοί ας κοινωνούν πάντα. Οι άλλοι, οι αμετανόητοι αμαρτωλοί, ας μένουν μακριά από τα Άχραντα Μυστήρια, γιατί αλλιώς κρίμα και καταδίκη ετοιμάζουν για τον εαυτό τους. Ο Άγιος Απόστολος λέει: «Όποιος τρώει τον άρτο και πίνει το ποτήριο του Κυρίου με τρόπο ανάξιο, γίνεται ένοχος αμαρτήματος απέναντι στο σώμα και στο αίμα του Κυρίου, προκαλώντας την καταδίκη του» (Α΄ Κορ. 11:27, 29). Θα τιμωρηθεί, δηλαδή, τόσο αυστηρά, όσο και οι σταυρωτές του Χριστού, αφού κι εκείνοι έγιναν ένοχοι αμαρτήματος απέναντι στο σώμα Του.

Aφιέρωμα στην εορτή της Ζωοδόχου Πηγής.

επιμέλεια:πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου

(Απόσπασμα απο  σχετική εργασία).

Η ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗ ΚΑΙ Ο ΟΜΩΝΥΜΟΣ ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ
Την Παρασκευή της Διακαινησίμου, η Eκκλησία μας εορτάζει την εορτή της Zωοδόχου Πηγής. H εορτή αυτή ανήκει στις λεγόμενες κινητές εορτές του εκκλησιαστικού έτους. Kινητές λέγονται οι εορτές του Tριωδίου και του Πεντηκοσταρίου, που έχουν ως κέντρο την ημέρα του Πάσχα. Oι εορτές αυτές ονομάζονται κινητές, γιατί δεν έχουν σταθερή ημερομηνία, εν αντιθέσει με τις άλλες εορτές του εκκλησιαστικού έτους που έχουν σταθερά ημερομηνία και λέγονται ακίνητες. Των κινητών εορτών η ημερομηνία κάθε χρόνο αλλάζει.
Eξαρτάται από την ημερομηνία του Πάσχα. Όταν το Πάσχα είναι πρώιμο, έρχονται και αυτές ενωρίτερα· όταν το Πάσχα είναι όψιμο, αυτές έρχονται αργότερα. H εορτή της Zωοδόχου Πηγής εορτάζεται την Παρασκευή της Διακαινησίμου, δηλαδή την εβδομάδα που ακολουθεί αμέσως μετά το Πάσχα. Mετά την Aνάσταση είναι η πρώτη εορτή του Πεντηκοσταρίου. Eορτάζεται την ωραία εποχή της ανοίξεως μέσα στο κλίμα της πασχαλινής χαράς και αγαλλιάσεως.
H Zωοδόχος Πηγή είναι μία εορτή πρός τιμήν της Παναγίας. δεν έχει σχέση με τη ζωή της υπεραγίας Θεοτόκου, όπως οι άλλες γνωστές θεομητορικές εορτές, λόγου χάριν τα Eισόδια, ο  Eυαγγελισμός ή η Kοίμησις της Θεοτόκου. H εορτή αυτή έχει σχέση με τις θαυμαστές επεμβάσεις της Παναγίας πρός σωτηρίαν δυστυχών και ταλαιπώρων ανθρώπων που την επικαλέσθηκαν με πίστη.
H Zωοδόχος Πηγή μας υπενθυμίζει τα θαύματα, που έκανε η Παναγία σε ένα ορισμένο ναό της στον τόπο εκείνο που προκαλεί τη συγκίνηση κάθε Έλληνος.
. Aπό πού έχει την αρχή της η εορτή της Zωοδόχου Πηγής;

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΣΤΟΝ ΠΟΡΟ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ (video)

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ !!!

Επιταφιος 2013 (fotos)

ΣΗΜΕΡΟΝ ΚΡΕΜΑΤΑΙ ΕΠΙ ΞΥΛΟΥ (VIDEO)

Επιμέλεια: Κυριάκος Διαμαντόπουλος

Σήμερα Μεγάλη Πέμπτη και σε όλες τις Εκκλησίες, αναβιώνονται τα γεγονότα της τελευταίας ημέρας της επίγειας ζωής του Ιησού Χριστού.

Σήμερα κορυφώνεται το Θείο δράμα με τη Σταύρωση του Χριστού, αφού προηγουμένως έχει βασανιστεί και χλευαστεί από τον όχλο, ο οποίος πριν από λίγες ημέρες Τον αποθέωνε και Τον υποδεχόταν, μετά βαΐων και κλάδων…

Σήμερον κρεμάται επί ξύλου,
ο εν ύδασι την γην κρεμάσας.
Στέφανον εξ ακανθών περιτίθεται,
ο των αγγέλων βασιλεύς.
Ψευδή πορφύραν περιβάλλεται,
ο περιβάλλων τον ουρανόν εν νεφέλαις.
Ράπισμα κατεδέξατο,
ο εν Ιορδάνη ελευθερώσας τον Αδάμ.
Ήλοις προσηλώθη, ο νυμφίος της Εκκλησίας.
Λόγχη εκεντήθη, ο υιός της Παρθένου.
Προσκυνούμεν σου τα Πάθη, Χριστέ.
Δείξον ημίν και την ένδοξόν σου Ανάστασιν.

Ὁ Ὄρθρος τῆς Μεγάλης Πέμπτης

ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ.-"ΣΕ ΤΟΝ ΤΗΣ ΠΑΡΘΕΝΟΥ ΥΙΟΝ, ΠΟΡΝΗ ΕΠΙΓΝΟΥΣΑ ΘΕΟΝ"

Του Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου Καθηγητού

(Θεολογικό σχόλιο στο περιεχόμενο και το νόημα της Μεγάλης Τετάρτης)


"Τη αγία και μεγάλη Τετάρτη της αλειψάσης τον Κύριον μύρω πόρνης γυναικός μνείαν ποιούμεθα οι θειότατοι πατέρες εθέσπισαν, ότι προ του σωτηρίου πάθους μικρόν τούτο γέγονεν".

Αυτό είναι το συναξάρι της σημερινής ημέρας, της Μεγάλης Τετάρτης. Οι συνοδοιπόροι του πάθους του Χριστού μας πιστοί καλούμαστε αυτή την ιερή ημέρα να τιμήσουμε την έμπρακτη και ειλικρινή μετάνοια της πρώην πόρνης γυναικός, η οποία έγινε συνώνυμη με την συντριβή και την αλλαγή ζωής.
Το σημαντικότατο, συγκινητικότατο και διδακτικότατο γεγονός της αλείψεως του Κυρίου με πολύτιμο μύρο από την αμαρτωλή γυναίκα διασώζουν με μικρές παραλλαγές και οι τέσσερις ευαγγελιστές. Ο Ματθαίος (26,6-13), ο Μάρκος (14,3-9) και ο Ιωάννης (12,1-8) ομιλούν για την ίδια γυναίκα, την Μαρία, την αδελφή του Λαζάρου, η οποία, όπως αναφέραμε, από ευγνωμοσύνη για την ανάσταση του αδελφού της, έκαμε αυτή την σπουδαία πράξη. Αντίθετα ο Λουκάς αναφέρει πως η γυναίκα, που δεν αναφέρεται το όνομά της, ήταν αμαρτωλή πόρνη. Είναι προφανές ότι πρόκειται για διαφορετικό περιστατικό. Ίσως να ήταν η πόρνη γυναίκα, την οποία έσωσε ο Κύριος από το λιθοβολισμό των υποκριτών Ιουδαίων (Ιωάν.8,5).