Κατά
την «έσχατη» και «μεγάλη» και «σωτήρια» ημέρα της Πεντηκοστής, κατά την
οποία μας αποκαλύφθηκε και προσκυνούμε και δοξάζουμε το μέγα μυστήριο
της Αγίας και Ομοουσίου και Ζωοποιού και Αδιαιρέτου και Ασυγχύτου
Τριάδας, του Ενός και Μοναδικού Θεού. του Πατρός και του Υιού και του
Αγίου Πνεύματος, αμέσως μετά την πανηγυρική Θεία Λειτουργία, τελούμε τον
«Εσπερινό της Γονυκλισίας», κατά τον οποίο ψάλλουμε ύμνους αφιερωμένους
κατ’ εξοχήν στο Πανάγιο Πνεύμα, το τρίτο Πρόσωπο της Τρισηλίου
Θεότητας, που είναι «φως και ζωή και ζώσα πηγή νοερά. Πνεύμα σοφίας,
Πνεύμα συνέσεως, αγαθόν, ευθές, νοερόν, ηγεμονεύον, καθαίρον τα
πταίσματα, Θεός και θεοποιούν, πυρ εκ πυρός προϊόν, λαλούν, ενεργούν,
διαιρούν τα χαρίσματα».
Η
Πεντηκοστή δεν είναι μια απλή συνέπεια ή συνέχεια της Ενσαρκώσεως. Η
Πεντηκοστή έχει όλη την αξία της καθ' εαυτή, είναι η δεύτερη πράξη του
Πατρός: ο Πατήρ αποστέλλει τον Υιό και τώρα αποστέλλει το Άγιο Πνεύμα. Η
τέλεια αποστολή του, ο Χριστός επανέρχεται προς τον Πατέρα για να
κατέλθει τώρα το Άγιο Πνεύμα ως Πρόσωπο. Η Πεντηκοστή εμφανίζεται έτσι
ως το έσχατο τέλος της τριαδικής οικονομίας της σωτηρίας. Κατά τους
Πατέρες ο Χριστός είναι ο μεγάλος Πρόδρομος του Αγίου Πνεύματος. Ο
Μέγας Αθανάσιος λέγει:«ο Λόγος έγινε σάρκα... ίνα οι άνθρωποι ενωθέντες
πνευματικά, γίνουν ένα Πνεύμα». Επίσης κατά τον άγιο Συμεών: «Αυτός
ήταν ο σκοπός και ο προορισμός κάθε έργου της σωτηρίας μας από το
Χριστό, να πάρουν οι πιστοί το Άγιο Πνεύμα». Δοσμένο
στον άνθρωπο κατά τη θεία εμφύσηση, τη στιγμή της δημιουργίας, το Άγιο
Πνεύμα του αποδίδεται πάλι την ημέρα της Πεντηκοστής και του γίνεται πιό
εσωτερικό, πιό οικείο από αυτόν τον ίδιο. «Πυρ ήλθα να βάλω στη γη»
(Λουκ. 12,49), αυτή η φωτιά είναι το Άγιο Πνεύμα.
H δύναμη μιας ριζωμένης στην ψυχή συνήθειας
Είναι ίση με τη δύναμη μιας φυσικής ιδιότητας.
Ο μαθητής του Κυρίου μας Ιησού Χριστού Οφείλει να αποκτήσει καλές συνήθειες
Και να αποφεύγει τις άτοπες.
Νέε μου!
Να είσαι συνετός και προνοητικός.
Στα χρόνια της νεότητας σου φρόντισε με επιμέλεια
Να αποκτήσεις καλές συνήθειες.
Έτσι, στην ώριμη και στη γεροντική σου ηλικία
Θα χαρείς τον πλούτο που σχεδόν άκοπα απέκτησες στη νεανική.
Μη θεωρήσεις ασήμαντη την εκπλήρωση μιας κακής επιθυμίας σου
Όσο μικρή κι αν φαίνεται αυτή.
Κάθε επιθυμία, όταν εκπληρώνεται, βάζει τη σφραγίδα της στην ψυχή.
Και το σφράγισμα αυτό κάποτε είναι τόσο δυνατό, που γίνεται αρχή μιας καταστροφικής συνήθειας.
Την
ημέρα της Κρίσεως, όταν ο Θεός θα κρίνει τους ανθρώπους, δε θα κοιτάξει
ούτε τα βασιλικά στέμματα, ούτε τα υψηλά αξιώματα. Θα ζητήσει να
εξετάσει τις καρδιές μας. Και τότε, οι πιο ταπεινοί άνθρωποι, ο φτωχός
χωριάτης, ο «καραβοτσακισμένος» από τα βάσανα της ζωής άνθρωπος, ο
αγράμματος τσοπάνης, ο φυλακισμένος, ο ξενιτεμένος, ο ασθενής, η
δυστυχισμένη χήρα, που κάθεται μαζί με τα παιδιά της μέσα στη φτώχεια
και τη δυστυχία, γιατί κανείς δεν τους ανοίγει την πόρτα, όλοι αυτοί, αν
σήμερα
προσεύχονται με δάκρυα στο Θεό, κατά την ημέρα της Κρίσεως θα είναι
ανώτεροι από όλους τους ηγεμόνες του κόσμου, τους σημερινούς και τους
αυριανούς.
Η ΟΜΙΛΙΑ ΕΓΙΝΕ ΣΤΟ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΠΟΡΟΥ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ ΟΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ Η ΜΗΝΙΑΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΩΝ ΕΝΟΡΕΙΤΩΝ ΤΟΥ Ι.Ν.ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΠΟΡΟΥ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ ΣΤΙΣ 2-6-2013 ΜΕ ΘΕΜΑ: « η Κυρά μας η Παναγιά η Μητέρα όλου του Κόσμου ».
ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΙ ΟΜΟΔΟΞΟΙ Ρώσοι αδελφοί κάνουν πορεία 150
ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΩΝ (!!!) για να λιτανεύσουν την θαυματουργή εικόνα του Αγίου
Νικολάου! Χιλιάδες νέοι, γέροι, παιδιά, ακόμα και ανάπηροι, φορτώνονται
τα απαραίτητα και περπατούν, διατηρώντας ένα τάμα 600 και πλέον ετών που
συγκλονίζει:
Στις 3 Ιουνίου 2013 ξεκίνησε η φετεινή λιτανεία της θαυματουργής
εικόνας του Αγίου Νικολάου Velikoretsky, από την πόλη της Kirov στο χωριό
Velikoretskoye, στις όχθες του μεγάλου ποταμού, όπου πρίν από 600 χρόνια
έχει ανακαλυφθεί θαυματουργή εικόνα.
Οι ΄Αγιοί μας είναι οι απλανείς οδηγοί της ουρανίου πορείας του χριστιανού. Ένα από τα ευωδέστατα άνθη του Κεφαλληνιακού λειμώνος είναι και ο νεοφανής, Όσιος Πατήρ Παναγής Μπασιάς. Εγεννήθη
εις την πόλη του Ληξουρίου το έτος 1801 από τον Μιχαήλ Τυπάλδο - Μπασιά
και την Ρεγγίνα το γένος Δελλαπόρτα, ευσεβείς και ευκατάστατους
ανθρώπους. Έλαβεν σοβαρήν γραμμματικήν μόρφωσιν αφού εγνώριζε την Ιταλικήν, Γαλλικήν και Λατινικήν. Εις
την αρχή της σταδιοδρομίας του διορίζεται γραμματοδιδάσκαλος και
εξασκεί το λειτούργημα του διδασκάλου αλλά εμπνεόμενος από τα
ριζοσπαστικά κηρύγματα των Κοσμά Φλαμιάτου και Ευσεβίου Πανά,
Εκκλησιαστικών αναστημάτων της εποχής, οι οποίοι υπεράσπιζον ότι οι
΄Αγγλοι (κυρίαρχοι της Επτανήσου) προστάται, ουσιαστικά τύραννοι,
επιβουλεύονται το ορθόδοξον φρόνημα των κατοίκων, αφήνει το δημόσιο
σχολείο και παραδίδει μαθήματα κατ' οίκον συνεχίζων την αποστολήν του. Σε
ηλικία 20 ετών, μετά τον θάνατον του πατέρα του, έχων έμφυτη κλίσην
επηρεαζόμενος από την προσωπικότητα του Πολιούχου μεγάλου Ασκητού, Αγ.
Γερασίμου και του γείτονός του, επίσης μεγάλου Ασκητού, Αγίου Ανθίμου,
εγκαταλείπει τα πάντα και φθάνει εις το "ξηροσκόπελο" μικρό νησάκι εις
την κάτω Λειβαθώ, Βλαχερνών και τόπος εξορίας Κληρικών από τους
'Αγγλους.
Με
βυζαντινή μεγαλοπρέπεια και ιδιαίτερη λαμπρότητα τελέστηκε η Θεία
Λειτουργία την Κυριακή της Σαμαρείτιδος στον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως
Σωτήρος στον Πόρο της Κεφαλονιάς.
Προεξάρχοντος του Πανοσιολογιωτάτου Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Αγίου Παύλου Αγίου Όρους Αρχιμανδρίτου Παρθενίου.
Μέσα σε κλίμα κατάνυξης και συγκίνησης όλοι οι πιστοί απόλαυσαν την
Θεία
Λειτουργία αλλά και τους τόσο ψυχωφελείς λόγους του Γέροντος Παρθενίου
που γέμισε όλων την καρδιά και την ψυχή μας με μια ουράνια ξεχωριστή
ευλογία.
Η Ιεροπρέπεια η Μυσταγωγία και η απλότητα που απόρρεε
από την καρδιά του γέροντα ήταν αυτά τα ουράνια συστατικά που μας
μετέφεραν
όλους την σκέψη μας και την καρδιά μας σε ουράνιες απολαύσεις.
Ο
Γέροντας τόνισε στον λόγο του πως « βιώνουμε πνευματική πτώση και όχι
τόσο οικονομική κρίση » σε άλλο σημείο του λόγου του ο Γέροντας είπε «
ότι από την ζωή μας λείπει ο Χριστός και η προσευχή μας προς αυτόν,
σήμερα οι σύγχρονοι άνθρωποι αν και δεν τους λείπει τίποτα δεν
προσεύχονται με αποτέλεσμα να μην επιτυγχάνουν την ένωση τους με το Θεό
και να αστοχούν στην ζωή τους ».
Ο Γέροντας Παρθένιος ευχαρίστησε
τον Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής Γενεσίου Θεοτόκου Άτρου και Ιεροκήρυκα
της Ιεράς Μητροπόλεως Κεφαλληνίας Αρχιμανδρίτη Δανιήλ Ζωγράφο για την
τόσο τιμητική και εγκάρδια πρόσκληση του, πνευματικό του ανάστημα και
συμμαρτυρία του οποίου τη προτάση και συστάση ο π. Δανιήλ βρίσκεται στην
Κεφαλονιά εδώ και εννέα χρόνια χειροτονία του Αγίου Κεφαλληνίας και
διακονεί αόκνος στην Ιερά Μητρόπολη.
Στην Θεία Λειτουργία
συλλειτούργησαν επίσης ο Ιερομόναχος Μητροφάνης Αγιοπαυλίτης και ο π.
Παύλος εφημέριος του Αγίου Θεράποντος Ζωγράφου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής
Αθηνών.
Ακολούθησε κέρασμα στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δημοτικού Καταστήματος Πόρου για όλους τους πιστούς και ομιλία του
Γέροντος Παρθενίου με θέμα :
« η Κυρά μας η Παναγιά η Μητέρα όλου του Κόσμου ».
Συγκίνηση
και δάκρυα έρεαν από τα μάτια του Γέροντος Παρθενίου όταν αναφερόταν
στο πρόσωπο της Παναγίας μας, μεταφέροντας σε όλους μας το σεβασμό του
και την πολύ αγάπη του στην χάρη της.
Όλοι οι πιστοί πήραν την ευχή του και την ευλογία του οδεύοντας εις « οδών ειρήνης ».
Οι ΄Αγιοί μας είναι οι απλανείς οδηγοί της ουρανίου πορείας του χριστιανού.
