Τρίτη 6 Αυγούστου 2013
Τρίτη 30 Ιουλίου 2013
Η προσευχή απομακρύνει τα πονηρά πνεύματα
Πηγαίνοντας μια Κυριακή
στην Εκκλησία της σκήτης ο Αββάς Μακάριος, πού είχε χάρισμα από τον Θεό
να διακρίνει με τα μάτια της ψυχής, όσα οι άλλοι δεν έβλεπαν με τα
σωματικά τους μάτια, είδε την καλύβα κάποιου Μοναχού τριγυρισμένη από
πονηρά πνεύματα. Πολλά είχαν τη μορφή παιδιών, πού έκαναν κάθε λογής
αταξία. Άλλα έμοιαζαν με άσεμνες γυναίκες. Χόρευαν, πηδούσαν κι έκαναν
διάφορα ανόητα καμώματα…
Χωρίς άλλο, συλλογίσθηκε ο Όσιος, έχει κυριευθεί από αμέλεια ο Αδελφός, γι αυτό έχουν τόσο θάρρος μαζί του οι δαίμονες.
Σαν τελείωσε η Λειτουργία, πήγε καί χτύπησε την πόρτα του Μοναχού:
- Ήλθα να σου ζητήσω μια χάρη, του είπε. Μετά χαράς, Αββά, αν περνά από το χέρι μου.
Βρίσκομαι σε μεγάλη στενοχώρια καί θέλω να προσευχηθείς για μένα στον Κύριο να με ανακούφιση.
Χωρίς άλλο, συλλογίσθηκε ο Όσιος, έχει κυριευθεί από αμέλεια ο Αδελφός, γι αυτό έχουν τόσο θάρρος μαζί του οι δαίμονες.
Σαν τελείωσε η Λειτουργία, πήγε καί χτύπησε την πόρτα του Μοναχού:
- Ήλθα να σου ζητήσω μια χάρη, του είπε. Μετά χαράς, Αββά, αν περνά από το χέρι μου.
Βρίσκομαι σε μεγάλη στενοχώρια καί θέλω να προσευχηθείς για μένα στον Κύριο να με ανακούφιση.
Δευτέρα 29 Ιουλίου 2013
Πέμπτη 25 Ιουλίου 2013
ΠΩΣ ΜΠΑΙΝΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΚΑΙ ΠΩΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΟΜΑΣΤΕ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ...
Του π. Γεωργίου Κουγιουμτζόγλου - Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου, μετόχιον Ιεράς Μονής Γρηγορίου Αγίου Όρους.
Συμβολή στη λογική λατρεία του Θεού, για ενεργό συμμετοχή των πιστών, Θεσσαλονίκη 2008, σελ. 97-106
Όταν αποφασίζουμε να πάμε στον ιερό Ναό[1] πρέπει προκαταβολικά να πιστεύουμε ότι μπαίνουμε σε χώρο ιερό, σε τόπο προσευχής και κατανύξεως, όπου ευρίσκεται και κατοικεί αόρατα ο Θεός, ο Βασιλεύς των Βασιλευόντων και ότι κάθε είσοδος μας σε Ναό μας προσθέτει αγιασμό και Θεία ευλογία.
Αυτό επιβάλλει να μπαίνουμε σιωπηλοί, το βάδισμα μας να γίνεται σεμνά και αθόρυβα, οι κινήσεις μας γενικά πρέπει να δεικνύουν ευλάβεια και ή διάθεση μας να μαρτυρεί διάθεση για λήψη ευλογίας και θείας Χάριτος.
Κατάκριση και Ιεροκατηγορία: Οι μεγάλες αμαρτίες.
"... Μέσος έστηκεν Θεού και ανθρώπων ό ιερεύς, τας εκείθεν τιμάς κατάγων προς ημάς και τας παρ' ημών ικεσίας ανάγων εκεί".
Αλλά
λέγεις: Δεν έχω, λοιπόν, εγώ το δικαίωμα να κρίνω τον ιερέα; Όχι, δεν
δικαιούσαι• Εάν οι λαϊκοί είχον το δικαίωμα να ερευνούν τον βίον και την
πολιτείαν των πνευματικών των ποιμένων, δια να αποφασίζουν αν πρέπη να
πειθαρχούν εις αυτούς ή να ανταρτεύουν, τότε, οι αρχόμενοι θα έθεταν τον
εαυτόν των επάνω από τους άρχοντας και το παν θα εγίνετο άνω κάτω, θα
ήσαν άνω τα πόδια και κάτω η κεφαλή. Ή δεν ακούεις τον Χριστόν, ο οποίος
λέγει: μη κρίνετε, ίνα μη κριθήτε; (Ματθ. Ζ' 1), και τον Παύλον, ο
οποίος μας φωνάζει• Συ τι κρίνεις τον αδελφόν σου; (Ρωμ. ΙΔ' 10). Εάν
τον αδελφόν σου έχεις καθήκον να μη κρίνης, πολύ περισσότερον οφείλης ν'
απέχης από του να κρίνης τον ιερέα. Ο Θεός σου το απαγορεύει. Πως το
τολμάς εσύ;
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος
Τι στολίζεις τον εαυτό σου; Αυτή η εμφάνιση δεν είναι γυναίκας που ικετεύει!
Αγιος ιωάννης ο Χρυσόστομος
Μα
και η ενδυμασία μας στο ναό να είναι καλή από κάθε πλευρά. Να είναι
κόσμια και όχι εξεζητημένη. Γιατί το κόσμιο είναι σεμνό, ενώ το
εξεζητημένο είναι άσεμνο.
Αυτό
ακριβώς μας παραγγέλλει και ο απόστολος Παύλος, όταν λέει: «Θέλω να
προσεύχονται οι άνδρες σε κάθε τόπο, σηκώνοντας προς τον ουρανό χέρια
όσια, χωρίς οργή και δισταγμό ολιγοπιστίας.
Επίσης
και οι γυναίκες να προσεύχονται με αμφίεση σεμνή, στολίζοντας τον εαυτό
τους με σεμνότητα και σωφροσύνη, όχι με περίτεχνες κομμώσεις και χρυσά
κοσμήματα ή μαργαριτάρια ή ενδύματα πολυτελή, αλλά με ό,τι ταιριάζει
στις γυναίκες που λένε ότι σέβονται το Θεό, δηλαδή με καλά έργα» (Α'
Τιμ. 2:8-10).
Ἄνοιξε λοιπόν τή χαραμάδα τῆς καρδιᾶς σου!
Τι κάνουμε όταν αγαπούμε κάποιον; Θέλουμε τουλάχιστον να του μιλούμε! Το ίδιο και με τον Χριστό!Του μιλούμε με την προσευχή μας και Του εναποθέτουμε όλη μας τη ζωή και την ελπίδα μας!
Τι άλλο κάνουμε όταν αγαπούμε κάποιον; Θέλουμε να τον βλέπουμε! Το ίδιο και με τον Χριστό. Πάμε σπίτι Του, στον ναό, και Τον προσκυνούμε.
Τι άλλο κάνουμε όταν αγαπούμε κάποιον; Θέλουμε να τον βλέπουμε! Το ίδιο και με τον Χριστό. Πάμε σπίτι Του, στον ναό, και Τον προσκυνούμε.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


