ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΑΝΗΡ Ο ΦΟΒΟΥΜΕΝΟΣ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟΝ ΕΝ ΤΑΙΣ ΕΝΤΟΛΑΙΣ ΑΥΤΟΥ ΘΕΛΗΣΕΙ ΣΦΟΔΡΑ
Marquee by Copy Paste

Σελίδες

Σάββατο, 9 Μαρτίου 2013

ΚΥΡΙΑΚΗ «ΤΗΣ ΑΠΟ-ΚΡΕΩ»









Οταν δ λθ υἱὸς το νθρπου ν τ δξ ατο κα πντες ο γιοι γγελοι μετ᾿ ατο, ττε καθσει π θρνου δξης ατο,  κα συναχθσεται μπροσθεν ατο πντα τ θνη, κα φοριε ατος π᾿ λλλων σπερ ποιμν φορζει τ πρβατα π τν ρφων,
Κα στσει τ μν πρβατα κ δεξιν ατο, τ δ ρφια ξ εωνμων. Ττε ρε βασιλες τος κ δεξιν ατο· δετε ο ελογημνοι το πατρς μου, κληρονομσατε τν τοιμασμνην μν βασιλεαν π καταβολς κσμου. πενασα γρ, κα δκατ μοι φαγεν, δψησα, κα ποτσατ με, ξνος μην, κα συνηγγετ με, γυμνς, κα περιεβλετ με, σθνησα, κα πεσκψασθ με, ν φυλακ μην, κα λθετε πρς με. Ττε ποκριθσονται ατ ο δκαιοι λγοντες· κριε, πτε σε εδομεν πεινντα κα θρψαμεν, διψντα κα ποτσαμεν; Πτε δ σε εδομεν ξνον κα συνηγγομεν, γυμνν κα περιεβλομεν; Πτε δ σε εδομεν σθεν ν φυλακ, κα λθομεν πρς σε; Κα ποκριθες βασιλες ρε ατος· μν λγω μν, φ᾿ σον ποισατε ν τοτων τν δελφν μου τν λαχστων, μο ποισατε. Ττε ρε κα τος ξ εωνμων· πορεεσθε π᾿ μο ο κατηραμνοι ες τ πρ τ αἰώνιον τ τοιμασμνον τ διαβλ κα τος γγλοις ατο. πενασα γρ, κα οκ δκατ μοι φαγεν, δψησα, κα οκ ποτσατ με,  ξνος μην, κα ο συνηγγετ με, γυμνς, κα ο περιεβλετ με, σθενς κα ν φυλακ, κα οκ πεσκψασθ με. Ττε ποκριθσονται ατ κα ατο λγοντες· κριε, πτε σε εδομεν πεινντα διψντα ξνον γυμνν σθεν ν φυλακ, κα ο διηκονσαμν σοι; Ττε ποκριθσεται ατος λγων· μν λγω μν, φ᾿ σον οκ ποισατε ν τοτων τν λαχστων, οδ μο ποισατε. Κα πελεσονται οτοι ες κλασιν αἰώνιον, ο δ δκαιοι ες ζων αἰώνιον.



νομάζεται Κυριακ τς πόκρεω γιατί στ διάρκεια τς βδομάδας πο κολουθε ρχίζει μι περιορισμένη νηστεία –«ποχ κρέατος»- πως παραγγέλουν τ λειτουργικ βιβλία. κκλησία ρχίζει ν μς «προσαρμόζει» στ μεγάλη προσπάθεια πο θ παιτήσει π μς πτ μέρες ργότερα. Σταδιακ μς βάζει στ μεγάλο γώνα, γιατί γνωρίζει τν επάθειά μας κα προβλέπει τ πνευματική μας δυναμία.
Εαγγελικ νάγνωσμα τς μέρας εναι παραβολ το Χριστο γι τν Τελευταα Κρίση (Ματθ. 25, 31-46).
ταν Χριστς θ ρθει ν μς κρίνει ποι θ εναι τ κριτήριό Του; παραβολ μς δίνει τν πάντηση: γάπη. χι να πλ νθρωπιστικ νδιαφέρον, λλ συγκεκριμένη κα προσωπικ γάπη γι τν νθρωπο, γι κάθε νθρώπινο πρόσωπο μ τ ποο Θες μ φέρνει σ παφ στ ζωή μου.
χριστιανικ γάπη εναι «δυνατ δυνατότητα» ν βλέπω τ Χριστ στ πρόσωπο κάθε νθρώπου, ποιοσδήποτε κι ν εναι ατός, κα τν ποο Θεός, μέσα στ αώνιο κα μυστηριδες σχέδιό Του, χει ποφασίσει ν φέρει στ ζωή μου στω κα γι λίγες στιγμές. Ν τν φέρει κοντά μου χι σν μι εκαιρία γι «καλή πράξη» γι ξάσκηση τς φιλανθρωπίας μου, λλ σν ρχ μις διάκοπης συντροφις μέσα στν διο τ Θεό. γάπη ξεπερνάει στν «λλο» τν ξωτερική του μφάνιση, τν κοινωνική του θέση, τν θνική του καταγωγή, τν διανοητική του κανότητα κα φθάνει στν ψυχή του, τ ληθιν κομμάτι το Θεο μέσα του. Εναι πέροχη νακάλυψη το «προσώπου» στν «νθρωπο», νακάλυψη το συγκεκριμένου κα μοναδικο προσώπου μέσα στ σύνολο γενικά. πραγματικ ποστολ τς κκλησίας εναι ν πενθυμίζει στν νθρωπο τν προσωπική του γάπη. λοι ο νθρωποι χουν νάγκη π' ατ τ προσωπικ γάπη, ν τος ναγνωρίζεται μοναδικότητα τς ψυχς τους στν ποία ντανακλται λη μορφι τς δημιουργίας μ' να ξεχωριστ τρόπο. Ξέρουμε τι ο νθρωποι βρίσκονται στ «φυλακή», εναι «πεινντες κα διψντες» κριβς γιατί τος λείπει ατ προσωπικ γάπη. Τέλος ξέρουμε τι ετε γαπήσαμε ετε ρνηθήκαμε τν γάπη, πρόκειται ν κριθομε, γιατί «φ' σον ποιήσατε ν τούτων τν δελφν μου τν λαχίστων, μο ποιήσατε» (Ματθ. 25)

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος πλ. δ’.
Ὁ βάθει σοφίας φιλανθρώπως πάντα οἰκονομῶν, καὶ τὸ συμφέρον πᾶσιν ἀπονέμων, μόνε Δημιουργέ, ἀνάπαυσον Κύριε τὰς ψυχὰς τῶν δούλων σου· ἐν σοὶ γὰρ τὴν ἐλπίδα ἀνέθεντο, τῷ Ποιητῇ καὶ πλάστῃ καὶ Θεῷ ἡμῶν.

πηγη:
ΜΕΓΑΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...